19. Yüzyıl Avrupa’da Milliyetçilik Rüzgarları

Avrupa’da Milliyetçilik Rüzgârları

Liberal düşünceler, Rusya, Prusya ve Avusturya hükümdarlarının ortaya koyduğu mutlakıyetçi direnmeyle karşılaştı. Bu hükümdarlar kutsal ittifak ruhunu sistemin parçalanıp yıkılmasından sonra bile sürdürdüler. Rusya’nın Batı’dan uzak oluşu Rus ruhunun uyanmasını ve Avrupa’nın diğer ülkelerindeki aydınlarla kurulan ilişkileri önleyemedi. Avrupa’da Milliyetçilik Rüzgarları

Rusya’da cumhuriyetten söz ediliyordu. Nikolay I Ruslaştırma politikası yanında ağır bir baskı uyguladı. Polis, sansür, sürgün en büyük silahtı. Bu süre içinde Rusya’nın iktisadi dönüşümü uzun sürdü fakat kesin bir şekilde oluşuyordu.Avrupa’da milliyetçilik rüzgarları

Prusya‘da Friedrich Wilhelm IV uzun süre liberallerle derebeyler arasında tereddüt etti. Ancak 1847’de taviz verdi. Avusturya şansölyesinin içişlerindeki siyaseti “kapıları kapama” ilkesine dayanıyordu. Ülkede çok baskıcı, sert ve güçlü bir bürokrasi vardı. Her alan ve her şey polis gözetimi altındaydı. Alman olmayan ülkelerdeki yapılan baskı başka örneği olamayacak kadar sertti. Bu siyaset, her alanda gerçeğe gözlerini kapayan bir yönetimden çıkmıştır. Avrupa’da Milliyetçilik Rüzgârları

1815 ten sonra mali kriz baş gösterdi. Özel bankalar gelişti ve Rothschild’lerin etkisi gittikçe büyüdü. Gümrük rejimi fazlaca karmaşık tarifelere dayanıyordu. Yabancı malların kaçak olarak ülkeye girişini kolaylaştırıyordu. Soylular kendileri için faydalı olan bu sisteme getirilecek her tür yeniliği ve değişimi önlüyordu. Ağır ağır milliyetçi fikirler doğmaya başladı. Avrupa’da Milliyetçilik Rüzgârları

Çek milliyetçiliği romantizmden etkilenerek, Çek dili ve edebiyatını Alman baskı ve hâkimiyetinden kurtarmak çabasını kural edindi. En büyük temsilcileri Kollar ve Şafarjik oldu. 1846’ya doğru Palacky’nin liderliğinde yeni akımlar baş gösterdi. Palacky ve Havliçek gibi düşünürler, Panislavcı görüşü bir yana bırakarak yalnız Almanlarla savaşmayı yeğlediler.

Macar ülkelerinde de yurt tanımlamaları için aynı ateşli ifade kullanılıyor, şair Vörösmarty Macar kahramanlarını ve tarihi olayları konu edinerek şiirlerine işliyordu. Hırvat Ljudevit Gaj, Sırp örneğinden esinlenerek Yugoslav birliği düşüncesini işledi. Yazar milli birliğe ulaşmanın ilk önce dil birliğinim kurulması gerekliliğini çok çabuk anladı. Sırp örneğinden esinlenerek Yugoslav birliği düşüncesini işledi. Yazar milli birliğe ulaşmanın ilk önce dil birliğinim kurulması gerekliliğini çok çabuk anladı.

Palacky ve Havliçek eylem adamlarıydı. İkili “kralın hakkı” kavramını reddedip, “halkın temsilcisi devlet” kavramını koyuyorlardı. Macaristan’da Kont Szechenyi ile soylu Kossuth’un oluşturduğu reform fikirleri zıtlaştı.

Almanya’da İtalya’da, İsviçre’de, Polonya’da istekler arttı. Hükümdarlar reforma karar veremediler.

İtalya ise, devrim yoluna gerçekten de cesurca girmişti. İtalya’da romantik kuşaktan gelen Leopardi ve Manzoni gibi yazarlar yetişti. Milli Birlik fikri, Lombardiya ve Venedik’i Avusturya’dan kurtarma fikri yayılmaya başladı. Papa Pius IX, Büyük dük Leopold II ve Carlo Alberto bu fikirlerden etkilendiler. Reformlara giriştiler.

İsviçre’de de yeni düşünceler ortaya çıkmıştı. 1815 anayasası kantonlara hemen hemen tam bir hâkimiyet vermişti; ama radikaller durumdan hoşnut değildi. Sonunda halkçı ve merkeziyetçi bir konfederasyon kuruldu.

Avrupa Milliyetçiliği

19. Yüzyıl Avrupa’da Milliyetçilik Rüzgârları

Friedrich Wilhelm IV

Hırvat Ljudevit Gaj

Bir cevap yazın